Met Kleine Christiaan won Christian Hincker (auteursnaam Blutch) de Grote Prijs van Angoulême 2009. Dat is meer dan terecht. De strip is het autobiografische verhaal over het opgroeien van de kleine Christian in de Elzas. Blutch doet dat met veel humor, fantasie en weemoed, maar toont ook hoe meedogenloos kinderen soms kunnen zijn. Het eerste deel is in zwart/wit en stopt bij het einde van de lagere school; het tweede deel is in kleur en verhaalt over Christian in zijn puberjaren. Blutch laat een jongen zien die in situaties vaak vlucht in zijn fantasie, om zich te spiegelen aan het optreden van striphelden (bij voorbeeld uit het blad Pif Gadget) en acteurs (John Wayne, Marlon Brando). Treffend is ook de in beeld gebrachte onhandigheid waarmee puber Christian omgaat met zijn hormonen, emoties en lichaam (Moeder: 'En loop normaal! En loop rechtop!' De jonge Christian: 'Jaaaa rot op'. Moeder: 'WAT! WAT ZEI JE?!!'Christian: Niiiiks. Rôôô.'). Apart is dat Blutch in dit deel niet verwijst naar zijn nom de plume, die komt van de gelijknamige korporaal uit De Blauwbloezen. Toen hij een jaar of dertien was gaven schoolvrienden hem deze bijnaam. Ze waren in die periode allemaal fan van deze serie.
Blutch (1967) studeerde beeldende kunst in zijn geboorteplaats Straatsburg. Na de kunstacademie ontdekte hij het striptekenen en debuteerde in Fluide Glacial (1988). Het eerste deel van Kleine Christiaan publiceerde hij al in 1998 bij L'Association; deel twee tien jaar later in Charlie Hebdo. In Nederland verscheen eerder Rapido moderne (Dupuis, 2002). Bij uitgeverij Glad IJs zijn twee delen verschenen van de strip Blotch (2009/2010) over het parvenu-leven van een tekenaar. Blutch was ook als regisseur betrokken bij de animatie-dvd Peurs du noir uit 2008.