De Brit Andy Diggle schreef al veel comics, onder andere voor DC èn Marvel. Hij was redacteur van bladen als Judge Dredd Magazine en 2000 AD. Voor dat laatste tijdschrift werkte hij samen met Mark Simpson (Jock). Samen maakten ze in 2003 The losers, dat zeven jaar later in deze puike vertaling verschijnt. Het verhaal draait om een groep CIA-agenten die een aanslag uit de eigen organisatie overleeft en nu op wraak uit is. Deze losers koppelen buitensporig fysiek geweld aan groot vernuft als ze hun malafide ex-bazen opjagen.
Het duizelingwekkende scenario slaagt er mede dankzij de boeiende karakters en het cynische wereldbeeld goed in om de aandacht vast te houden. Desondanks ligt de grootste waarde van dit album in het spectaculaire tekenwerk van Jock. Een voorbeeld van zijn kunnen staat op het omslag: een dame met pistool vanuit kikvorsperspectief. De kijker ligt aan haar voeten. Dat is lastig om te tekenen, want het bovenlijf moet onnatuurlijk kort, terwijl de benen lang en stevig moeten zijn. Jock zet zoiets heel overtuigend neer. Ook knap is de manier waarop hij compromisloos grijstinten en arceringen uit zijn werk weert en harde contrasten tussen zwart en wit plaatst. Soms gaat hij zover daarin dat de gezichten van de hoofdpersonen verdwijnen in zwart. Deze benadering accentueert de uitgesproken duistere gebeurtenissen van het verhaal. De sfeer wordt nog verder versterkt door het gewaagde kleurwerk van Lee Loughbridge, die er niet voor terugdeinst om de lucht of de straat olijfgroen te maken of een gele lucht boven een grijsblauwe zee te plaatsen. Ook zonder al die explosies en kogelregens kunnen de platen van Jock en Loughbridge dus boeien.