Polza Mancini heeft een zekere Carole bijna vermoord. Hij wordt ondervraagd door twee rechercheurs, die een bekentenis willen. Maar hier stopt elke overeenkomst met een doorsnee policier. Want Mancini is dan wel de beklaagde, hij heeft de touwtjes strak in handen: ‘als ik tijd nodig heb... neem ik die.’
En dan neemt Polza ons mee, op reis door zijn leven. Het wordt geen vrolijk verhaal, maar het boeit wel. Het lijkt erop, dat Polza tot aan de dood van zijn vader (een deerniswekkend vogelachtig geraamte in ziekenhuisbed) een ingehouden leven heeft geleid. Daarna geeft hij toe aan zijn diepste drijfveer: verdwijnen. De ondervragers worden de therapeuten, al willen ze dat liever niet. Punt is dat Polza moddervet is, afstotelijk vet. In de tekeningen van Manu Larcenet (1969) valt echter nog meer zijn scherpe neus op. Als Polza zich terugtrekt uit de maatschappij, de zelfkant opzoekt, zich overgeeft aan vreet- en zuippartijen, dan wordt hem soms een heftige loutering gewaar: de blast, een heftige emotie, een roes op het diepst van de ellende, die hem optilt en vederlicht(!) maakt. De blast tekent Larcenet sterk: in de grauwe, sombere schetsen met veel Oost-Indische inkt ontstaan kleurige kindertekeningen (van de kleine Larcenetjes!) uit Polza’s hoofd, gevolgd door troostrijke beelden van moai, de Paaseilandbeelden, waar de vette Polza langs zweeft.
Manu Larcenet is vooral bekend van humoristisch werk, hij publiceert veel in het Franse Fluide Glacial. Ook tekende hij een Donjon-spin-off op scenario van Trondheim en Sfar. Met Blast schrapt hij de humor, en wat er overblijft is niets minder dan een meesterwerk (helaas met de voor het literaire stripgenre blijkbaar onvermijdelijke spelfouten). Wie die Carole is, wat haar relatie met Polza was, we weten het niet, en dat gaat ook nog wel even duren, want Blast schijnt vijf delen te tellen. Als Larcenet dit niveau maar volhoudt!
Kijk ook even op Youtube, waar een animatie staat, met muziek, misschien wel van Larcenet zelf, want hij speelde in een punkbandje. Mijn advies: lezen, en striplezers die niet zonder humor kunnen, leggen gewoon de nieuwe Dirkjan klaar.