Deze nieuwe Bernard Prince roept natuurlijk een déjà vu op. De laatste die Hermann hiervóór tekende is al van meer dan dertig jaar geleden. Hij is toen op het hoogtepunt van de serie gestopt om zich volledig te wijden aan zijn eigen creatie Jeremiah. Zijn zoon, die zo graag een scenario wilde schrijven, heeft hem overgehaald de strip opnieuw te tekenen. Ik hield eerlijk gezegd mijn hart vast. Zou Hermann dezelfde bezieling van destijds er opnieuw in hebben weten te stoppen? Zou zijn zoon, die het verhaal schreef, een consistent en geloofwaardig scenario afgeleverd hebben? Iets dat hij naliet in de andere verhalen die hij voor zijn vader maakte. Wetende dat Yves Huppen het niveau van Greg niet zou halen, is de aftrap al een tegenvaller door een aapje de jeep waarin Bernard en Barney zitten te laten volgen. Hij heeft tevens elementen gebruikt die we in eerdere delen gezien hebben. Het verhaal speelt zich wederom af in de jungle (deed me nogal aan Rambo IV denken, waarin een heel dorp werd uitgemoord ten koste van de machthebbers). Verder is er een koppel dat de Cormoran gijzelt en doet El Lobo weer mee. Het bekende trio trapt in een val waarbij een grootgrondbezitter het leger van een bananenrepubliek inzet om hen uit de weg te ruimen. Ook de dochter van de grootgrondbezitter speelt een smerig spel.
Toch slaat de balans door naar een prettig leesbaar album. We zien dat Djinn volwassen is geworden en de grappen tussen Barney en Djinn staan nog steeds overeind. Het kleurgebruik van Hermann, dat we inmiddels gewend zijn uit Jeremiah, past hij nu voor het eerst toe bij Bernard Prince en dat geeft een frisse indruk. Hij is goed op dreef met het tekenen van de natuurlijke omgeving in het water en op het land. Hij heeft zich lekker uitgeleefd in de regenachtige jungle. Deze hernieuwde kennismaking voelt beter dan wat de tekenaars Dany en Aidans als opvolgers van Hermann ervan maakten. Op het eind zet de Cormoran koers naar de Antillen. Van mij hoeft het niet bij dit avontuur te blijven.