’t Landje van Fred de Heij is verre van saai. In de parabel over een maatschappij in verwarring draait het om eten en gegeten worden, leven of niet laten leven.
In het bos waar Vos, Bruin Beer, Haas, Muis, Das, Pad, Rat, Reiger en Zwijn leven gebeurt van alles. Er vinden 'verkiezelingen' plaats. Iedereen mag meedoen, want alle dieren zijn gelijk. Als de uitslag Vos niet bevalt, wijzigt hij de regels. Beer houdt niet van regels, alleen de wet van de sterkste spreekt hem wel aan. Omdat praten niet zijn sterkste kant is, benoemt hij Haas tot zijn woordvoerder. Die weet het mooi te formuleren: ‘Zuivere democratie is het despotisme van het grauw’. Rat vraagt zich af of Beer een staatsgreep pleegde, hij is bevreesd voor fascistoïde gedrag. Maar Vos vertelt hem dat daar niets onnatuurlijks aan is. Beschaafd gedrag, dàt is pas tegen de natuur. Het landje krijgt ook te maken met nieuwkomers. Welkom zijn ze niet. Wie zijn die lui, vraagt Beer. ‘Wei niet lui, wei willen werken’, antwoord de vreemde, een schaap.
De vertellingen barsten van de taalgrappen, die De Heij ook tekent: Bruin rukt op, Varken ziet er bedrukt uit, Haas valt uit zijn nest, enzovoorts. In de moralistische parabel worden wereldlijke en kerkelijke machthebbers te kijk gezet. Na de verhalen die eerder verschenen in Pulpman, volgen nog 80 pagina’s met schetsen. Ook daarin weer veel woordgrappen, over plofkippen en geiteneukers.
Veel van de thema’s die De Heij in de bosverhalen in ‘t Landje aanroert zijn nog altijd actueel. De Heij, naast striptekenaar en illustrator ook kunstschilder, maakte prachtige satirische dierenverhalen die lang op het netvlies blijven staan.