‘Het leven... maar dan beter’, dat is waar het om draait in deze grafische roman van scenarist Robert Venditti en tekenaar Brett Weldele. In het jaar 2054 maken mensen massaal gebruik van naar henzelf gemodelleerde vervangers. Deze surrogates zijn kunstmatige, mechanische dubbelgangers. Handig, want surrogates kunnen het werk opknappen, het huishouden en de boodschappen doen, terwijl hun eigenaars rustig thuis zitten.
Maar niet iedereen is hier gelukkig mee. Vijftien jaar eerder waren al massale protesten uitgebroken tegen het gebruik van surrogates. Critici onder leiding van de geheimzinnige Steeplejack vonden de macht van de techniek over het menselijk leven te groot worden. Opnieuw vinden er aanslagen op surrogates plaats. De politieman Harvey Greer gaat op onderzoek uit. Omdat zijn surrogate daarbij uitgeschakeld wordt, gaat hij zelf op pad. Wat zich ontrolt is een fascinerend relaas over leven in een echte en een schijnwereld.
De lezer moet gissen of een opgevoerd personage een levend wezen dan wel een robot is. Venditti vertelde dat hij inspiratie kreeg voor dit verhaal nadat hij in aanraking was gekomen met digitale fantasiewerelden als Second life. Zelf zegt hij hierover: ‘Surrogates is a story about progress and whether there exists a tipping point at which technological advancement will stop enhancing and start hindering our lives. It is also a commentary on identity, the Western obsession with physical appearance, and the growing trend to use science as a means of providing consumers with beauty on demand.’
Inspiratie voor Weldele is ongetwijfeld Alan Moore geweest. Net als in Watchmen worden hoofdstukken ingeleid of afgesloten met kranten- en tijdschriftenartikelen of reclamecampagnes. Als afsluiter volgt een instructieve uiteenzetting over de totstandkoming van het boek.
Het tekenwerk is overigens wel even wennen. Op het eerste gezicht zien de pagina’s er vlak en vlekkerig uit. Maar zodra gewend, kan de lezer zich laten meeslepen in een fascinerend verhaal met maatschappelijke relevantie. Uitstekend vertaald door Olav Beemer, overigens.
Degene die na lezing van dit prachtige boek meer wil, kan zich tot de videotheek wenden. Vorig jaar werd Surrogates namelijk verfilmd met Bruce Willis in de hoofdrol.