Na tien jaar is het alom gelauwerde boek Jimmy Corrigan - The smartest kid on Earth van Chris Ware eindelijk in het Nederlands verschenen. Het boek vertelt het verhaal van de knullige, sociaal gehandicapte en zielig ogende dertiger Jimmy Corrigan die plots een brief krijgt van zijn vader die hij nooit eerder heeft gekend. De kennismaking en terugblikken op zijn trieste jeugd waarin hij opgroeide met zijn moeder wordt minutieus plaatje voor plaatje uit de doeken gedaan. Het is een aangrijpende aaneenschakeling van pijnlijke ervaringen en flashbacks waarbij tussentijds ook nog eens de jeugd van zijn opa wordt beschreven. Een al even somber leven aan het einde van de 19e eeuw. De oude Corrigan kent een jeugd van beschimping en vernedering.
Jimmy Corrigan is geen strip voor even tussendoor; het vraagt aandachtig lezen en herlezen waarbij je na twee of drie keer nog zeker weet betraande knipogen over het hoofd te hebben gezien. De mengeling van werkelijkheid, herinneringen en fantasie zijn via prachtige priegeltekeningetjes aan elkaar verbonden. Bijna elke pagina kent zijn eigen diepgang en stijl. Leesvolgorde, kleurgebruik, sneeuwbuien, uitvergrotingen, zijpaden, pijnlijke conversaties; het buitelt over elkaar heen. Zelden zullen twee mensen zo veel en toch ook zo weinig tegen elkaar hebben gezegd. Het verhaal startte Ware al in 1993 waar hij in de krant New City een wekelijks podium vond voor dit, zoals hijzelf noemt, half-autobiografische fictiewerk. Ware wilde door de strip te maken een vorm van therapie ondergaan om zo enkele van zijn persoonlijke emotionele problemen te kunnen verwerken. Ook hij had zijn vader altijd moeten missen en ontmoette de man als een vreemde, slechts eenmaal gedurende enkele uren in een restaurant. Ook als maar tien procent van de emotionele lading ‘waar’ is, heeft Ware een berg aan trauma’s moeten verwerken en waarschijnlijk nog te verwerken. Het boek is overladen met prijzen in het buitenland en ik durf de weddenschap aan dat met deze strip de literaire albumprijs voor 2010 is vergeven. Een tweede kan wat mij betreft naar Sjoerd Kaandorp voor de grafische verzorging en de lettering; een enorme uitdaging alleen al door het ingenieus gevouwen omslag dat een zoekplaatje op zich is.