Dylan Dog is een Italiaanse pulpstrip over een privédetective die zich heeft gespecialiseerd in het bovennatuurlijke. Zijn titel luidt in het Nederlands ‘Nachtmerrie-onderzoeker’.
De reeks dateert al uit 1986 als Tiziano Sclavi het eerste deel schrijft dat wordt getekend door Angelo Stano. De titel luidt vertaald Dawn of the living dead, verwijzend naar een film van George A. Romero uit 1968 die het zombiegenre definitief op de filmkaart zette. In zekere zin creëerde Sclavi hetzelfde voor Dylan Dog want de reeks maakte een stormachtige ontwikkeling door. In 2003 verscheen het tweehonderdste nummer en de nu maandelijks verschijnende reeks kent een oplage van meer dan een miljoen exemplaren. Vertalingen zijn er inmiddels in Denemarken, Kroatië, Servië, Spanje en nu dan Nederland.
De hoge verschijningsfrequentie wordt vooral mogelijk gemaakt door talloze tekenaars (waaronder Mike Mignola) en scenarioschrijvers die worden ingezet. De reeks speelt zich voornamelijk af in Londen waar Dylan Dog met zijn assistent Groucho, met een gekloonde Groucho Marx-look, resideert. Opmerkelijk detail: zijn adres (Craven Road 7) is een verwijzing naar en eerbetoon aan horrorfilmregisseur Wes Craven.
Dylan Dog is een vreemde snuiter, hij is vegetariër en ex-alcoholist en ziet in ieder vrouw een nieuwe liefde. In dit eerste Nederlandse deel claimt een vrouw te zijn aangevallen door haar overleden man; een kolfje naar de hand van Dog die er met zijn assistent een bizar en amusant onderzoek van maakt. De zwart/witte, bijna geschetste tekeningen passen prima bij een pulpstrip. Dat gaat helaas niet op voor het gelikte harde kaftje, waarmee Silvester de strips uitbrengt.