Er zijn wetenschappers die beweren dat wijsbegeerte, de natuurlijke behoefte om alles te weten, een drift is die gecultiveerd kan worden. Daarmee schuur je langs de rafelranden van de emotie en wordt de ratio verwaarloosd. In feite is filosofie: de tijd nemen om te reflecteren over de coherentie van de dingen, de consistentie van woorden en de richting van daden.
Zo wil Margreet de Heer de wereld in haar tekeningen tegemoet treden. Op eigenzinnige wijze, tongue in cheek, laat zij haar alter ego de canon van de Westerse Filosofie duiden. Ze stelt zichzelf daarbij vragen, geeft commentaar en laat zich inspireren door haar familiekring.
Gedwongen door de beperkte omvang van dit project heeft zij een selectie gemaakt van de in haar beleving voornaamste wijsgeren. Ze begint met de bakermat van de wijsbegeerte, het Oude Griekenland. Socrates wandelt over de markt in Athene en stelt voortdurend lastige vragen aan zijn medeburgers, die opgelucht ademhalen als zijn stem is gesmoord na het drinken uit de gifbeker. Zijn leerling Plato heeft de dialogen, die Socrates met zijn vriendenkring voerde, gebundeld. Zelf is Plato met name door de allegorie van de grot bekend geworden. Na Aristoteles springt De Heer naar de vroege en late Middeleeuwen. Augustinus en Thomas van Aquino bezagen het universum in relatie tot het Christendom. Met Descartes’ Cogito ergo sum - ik denk dus ik besta - komt de nieuwe tijd in beeld. Haar persoonlijke filosofieën worden uitgedragen door George Carlin, Friedrich Nietzsche en George Steiner.
Als zij de balans opmaakt over de werkelijkheid is haar conclusie dat uiteindelijk een ieder zijn eigen individuele beleving van de werkelijkheid ervaart.
De krachtige karikaturale tekenstijl, de pittige teksten, de relativerende humoristische wijze van kijken naar de omgeving en de interactie met haar geliefden maken dit stripalbum tot een must voor een ieder die zijn klassieken weer wil laten herleven.