Als je de ‘film noir’ vermenigvuldigt met de ‘hard-boiled detective’ en je doet er nog een flinke scheut Franse ‘serie noir’ bij dan krijg je de ‘strip noir’. Gooi daar nòg wat geweld, corruptie en rauwe seks bij, en blus het af met lust, perversie en een handje menselijke zwakheden. Als slagroom op de taart wat sarcasme. Dan krijg je Frank Millers Sin City, waarvan nu eindelijk - na 18 jaar - bij uitgeverij De Vliegende Hollander een Nederlandse vertaling te krijgen is van zijn debuut The hard goodbye.
In dit liefdesverhaal wordt de onaantrekkelijke, intellectueel enigszins gehandicapte, maar principiële en op zijn manier integere loebas Marv (volgens Frank Miller zelf ‘Conan in a trench coat’) de moord op zijn liefje Goldie in de schoenen geschoven. Marv, een bonk spieren zonder vrees, onderzoekt de zaak op zijn niets en niemand ontziende manier. Hij overtuigt de aanvankelijk wraakzuchtige tweelingzus van Goldie, Wendy, van zijn onschuld en vindt de perverse moordenaars die hij doodmartelt. (Marv: ‘De hel waar ik hem heenstuur is hemels vergeleken met wat ik hem aandeed.’)
Dan wordt Marv neergeschoten. Hij overleeft wonder boven wonder, maar het ziet er zeer slecht voor hem uit nadat hij onder druk - de dreiging dat zijn moeder vermoord zal worden - een papier ondertekent waarin hij bekent zo’n beetje schuldig te zijn aan alle rottigheid die er de laatste tijd in de zondige stad Basin City, het toneel van de stripserie, heeft plaatsgevonden. Frank Miller, die eerder Batman deed herleven (The Dark Knight returns) gebruikt in Sin City een bijzondere grafische stijl waarin zwart en wit een spijkerharde belichting suggereren, geheel in pas met het meedogenloze verhaal.
In 2005 is de stripserie Sin City verfilmd. Marv werd gespeeld door Mickey Rourke. Rourke, toch bepaald geen ‘gladde’ jongen, bracht uren bij de make-up door om enigszins ‘realistisch’ als de ruwe bolster met de blanke pit over te komen.