In tegenstelling tot de literatuur en de film is ‘de oorlog’ betrekkelijk afwezig in de Nederlandse strip, hoewel diverse verhalen van Eric Heuvel de uitzondering op de regel lijken te vormen.
De beide 20e-eeuwse wereldoorlogen kennen wel gewaardeerde buitenlandse stripvertolkingen, bij voorbeeld in het werk van Jacques Tardi en Art Spiegelman; heeft juist die faam Nederlandse stripmakers ervan weerhouden de handschoen op te nemen?
Niet Erik de Graaf! Hij heeft zijn omvangrijke Scherven de wereld ingestuurd. Nadat de als grafisch ontwerper geschoolde De Graaf aan het begin van deze eeuw een veelbelovend debuut maakte, gevolgd door twee nauw verwante boeken over alleszins herkenbare jeugdherinneringen, liet hij zijn lezers enkele jaren in ongeduld achter. Dit voorjaar, 65 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog in Europa, wordt dat wachten ruimschoots beloond.
In zijn toegankelijke en buitengewoon heldere stijl voert hij in Scherven de lezer terug naar de meidagen van 1940 en de daaraan voorafgaande maanden. Centraal in dit deel, het eerste van een beoogd tweeluik, staan de jonge geliefden Victor en Esther, een Nederlandse soldaat en een joods meisje, die elkaar naar afloop van de oorlog opnieuw tegenkomen. De Graaf schetst het lot van een kleine groep dienstplichtige militairen die op 10 mei 1940 in alle opzichten overvallen wordt door de Duitse krijgsmacht. In een strakke en fraaie gestileerde aanpak wordt een verhaal verteld dat, zowel in de overwegingen en handelingen van de personages als in de portrettering van de locaties, door en door Nederlands oogt. Het verlies van vrijheid lijkt hier voor de jeugdige hoofdpersonen ook zeker een verlies van onschuld. De met vraagtekens omgeven dood van Christiaan, een gedemobiliseerde strijdmakker van Victor, nog geen twee weken na de Duitse overwinning lijkt daar al evenzeer een symbool van te zijn.
Het feit dat De Graaf de ervaringen van een familielid als uitgangspunt heeft genomen, onderstreept diens streven de authentieke impact te tonen van de dramatische oorlogsgebeurtenissen op doorsnee mensen. Het voorlopige resultaat van deze expeditie in de tijd, die met veelvuldige flashbacks niettemin een soms bedrieglijke rust lijkt uit te stralen, mag zeker geslaagd worden genoemd - en doet uitzien naar meer.