De Vlaming Lectrr (Steven Degryse) is voorganger van de hedendaagse generatie cartoonisten, die hun naam net als hij veelal via het internet hebben gevestigd. Door de versnippering die online publiceren per definitie met zich meebrengt (cartoons beleven eindeloze doorplaatsingen op weblogs van wildvreemden) ontbrak het in het werk van Lectrr wellicht aan een centrale hoofdpersoon. Zijn bundels Hara kiwi schoten dan ook op een leuke manier alle kanten op. Om toch ook de offline media te kunnen bedienen (AD, Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg en Woef), bedacht de Belg uiteindelijk een hoofdpersonage: de schele hond Lars. Bij lezing van diens eerste bundel (Lars attacks, als lollige verwijzing naar Mars attacks) valt op dat deze afbakening niet per se een verbetering is. Lars is een vrij plat karakter, dat niet echt tot de verbeelding spreekt. Zijn gefrustreerde baasje Boris is dan al een stuk beter te pruimen. Toch komt deze bundel nergens echt tot leven. Veel grappen hebben iets belegens, dat je vooral kent uit de moppenboekjes van vroeger. Veel flauwe woordspelingen en uitleggerige bordjes op het beslissende derde plaatje. Wellicht is Lectrr gewoon meer een cartoonist dan een gagstripmaker. Ik prefereer Lectrr.be boven dit hondenboekje.