Een nieuwe serie van Raoul Cauvin, dat zie je niet vaak de laatste jaren. De beste man blinkt al tijden uit in formulewerk, maar met ’t Is naar de bliksem probeert hij toch echt iets nieuws. En niet eens in de vorm van gags of korte verhaaltjes. Samen met tekenaar David de Thuin vertelt hij in dit album over een jonge boer die zonder technologische hulpmiddelen koeien wil fokken, met als uitgangspunt natuurlijk alle complicaties die daar bij komen kijken. Want voor fokken heb je een stier nodig, en laat onze held nou net een stier kopen die niet zo van de vrouwtjes houdt. Als dit beest vervolgens door de bliksem wordt getroffen en dus plotseling kan praten (want zo gaat dat met bliksem) is het feest compleet en kan Cauvin zich helemaal uitleven in komische situaties. Althans, dat had hij kunnen doen. In plaats daarvan schotelt hij de lezers een nogal langdradig album voor dat eigenlijk maar om één grap draait, en niet eens zo’n sterke. Nu hoeft dat natuurlijk geen probleem te zijn, ware het niet dat het verhaal verder ook niet echt uitblinkt in diepgang. Het lijkt net alsof Cauvin de opdracht heeft gekregen om basisschoolleerlingen op niet al te schokkende wijze duidelijk te maken wat transseksualiteit is, een andere verklaring is er niet voor de simplistische dialogen en onnozele scènes. Het tekenwerk van De Thuin is redelijk, maar absoluut niet genoeg om het album te redden.