Het literaire tijdschrift Merlyn metselde in de jaren 1960 een dikke muur tussen het feitelijke leven van schrijvers en de avonturen van de hoofdpersonen in hun boeken. Maar daar hebben veel liefhebbers lak aan. En fans van Willem Elsschot hebben het gemakkelijk: het is bekend dat deze Vlaamse schrijver, pseudoniem voor Alfons de Ridder (1882-1960), veel van zijn verhaalstof uit zijn eigen bestaan putte.
Het is dus beslist een goed idee geweest, vijfentwintig jaar geleden (!), om een tentoonstelling met foto’s en andere documenten te verlevendigen met een getekende biografie, waarbij ruim uit het lekker compacte oeuvre van de Vlaamse reus geciteerd werd. Alfons’ schooljaren schetsen Kamiel Vanhole (scenario) en Dirk Geets (tekenwerk) met verstripte stukken uit Een ontgoocheling (ten onrechte staat alleen deze titel als bron vermeld). Zijn carrière in de reclamewereld komt uit Lijmen. Interessant is de getekende ontmoeting tussen De Ridder, Menno ter Braak, Jan Greshof en Ary Delen, die ertoe zou leiden dat Elsschot na tien jaar weer de pen ter hand zou nemen. Het resultaat is Kaas.
Het idee om dit beeldverhaal uit 1983 in 2009 te publiceren is echter geen goede gedachte. Strips en literatuur mogen dan dichter bij elkaar zijn gekomen, en Elsschot mag dan al tweemaal verstript zijn in heuse grafische romans, een goede strip is Een dolende hond van een vader daarmee niet geworden. Het tekenwerk is voor een strip niet sprekend genoeg, de zwarte hoofden met zwarte ogen komen niet tot leven. Zo valt het niet mee, bij de bovengenoemde ontmoeting de sprekers te blijven herkennen. Het scenario biedt geen soelaas: het wordt nergens spannend.
De uitgave van deze vijfentwintig jaar oude strip is daarmee alleen voor Elsschot-lezers leuk, vanwege de herkenning (mede dankzij de inleiding van Jos van Waterschoot). Gelukkig zijn er veel van zulke lezers!