Voorin De ijstuin van Jean-Claude Servais staat de indrukwekkende lijst van boeken van de auteur die eerder verschenen bij Dupuis en Casterman. Terugkerend thema in dit oeuvre is de natuur, met name die van de Ardennen. De ijstuin vormt daar geen uitzondering op. Hoofdpersoon is de tuinier Arnold Francart die ooit een fameus poolreiziger was. Maar er is iets gebeurd op het pooleis waardoor de man helemaal in zichzelf gekeerd raakte en elk contact met de buitenwereld is gaan mijden. Een jonge studente probeert het verhaal hierachter te doorgronden en stuit op een emotionele liefdesgeschiedenis vol jaloezie en boetedoening. Dit verhaal loopt tot pagina 64. De rest van het boek bevat potloodschetsen van het leven in en rond de tuin en toelichtende teksten over pool- en tuinleven.
Het is mooi om te zien hoe Servais de wisseling van seizoenen weet te vangen in natuurgetrouwe tekeningen. De sfeer van het boek is bij vlagen heerlijk en voelt in sommige delen aan als een weekendtrip naar de Ardennen. Dat staat in sterk contrast tot de heftige emoties van de hoofdpersoon die - niet in de laatste plaats door de lieflijke context - op de lezer overdreven of zelfs grotesk kunnen overkomen. Voor mij persoonlijk had dat poolgedeelte daarom niet zichtbaar hoeven zijn. Tegelijkertijd kan ik me voorstellen dat andere lezers hetzelfde denken over het leven in de tuin.