Met dit tweede album van Jong geweld, één van de nieuwe gagseries van Dupuis, tonen Philippe Bercovici en Laurent Noblet eens te meer dat het maken van geslaagde één-paginagags nog niet zo makkelijk is als je zou denken.
Hoewel het uitgangspunt van de serie (vier jongeren willen ieder op hun eigen manier beroemd worden en falen daarin jammerlijk) genoeg mogelijkheden biedt voor enkele geslaagde grappen, lijkt Noblet er geen raad mee te weten. Hij probeert op nogal geforceerde wijze een ‘moderne’ touch aan het geheel te geven, met als voornaamste gevolg dat de personages nog stompzinniger overkomen dan ze bedoeld zijn. De clous lopen vrijwel allemaal uit op een flauwe anticlimax. Klein pluspuntje is het tekenwerk van Bercovici, maar daarvoor kan je net zo goed een album van De boss of Cactus Club lezen.