De trend om een serie snel uit te geven zoals De tien geboden met spin-off, De geheime driehoek met spin-off, en recent Reiziger wordt doorgetrokken bij Empire USA. Verenigde talenten doen het tekenwerk en werken de scenario's uit. Het zijn niet de minsten. Yann (pseudoniem van Yannick le Pennetier van Pin-up en Karaat) verzorgt de dialogen en Enrico Marini (De Schorpioen, Gipsy) denkt samen met Henri Reculé na over de ontwikkeling van de personages. Stephen Desberg, (De Schorpioen en I.R.S.) is verantwoordelijk voor het verhaal.
Je zou dan een serie verwachten die staat als een huis. Niets is minder waar. De tv-serie 24 diende als inspiratiebron. Die razend populaire serie staat bekend om zijn plotwendingen en cliffhangers. Empire USA weet echter niet te boeien en wordt nergens echt spannend. Het begint al gekunsteld door een ongeloofwaardige toekomst te schetsen waarin de Verenigde Staten tot een oorlogszuchtige totalitair regime is verworden. We volgen de perikelen rondom Jared Gail. De hoofdpersoon heeft alles al meegemaakt in zijn leven en moet als een soort Mel Gibson met zelfmoordneigingen in Lethal weapon, een chemische bom zien tegen te houden. Alsof het nog niet genoeg is, valt hij voor de eerste de beste vrouw, die hij redt uit de handen van de terroristen. Zij blijkt natuurlijk een contraspionne die en passant ook nog haar geheimen met hem in bed beeld. We krijgen in flarden zijn levensverhaal in flashbacks te zien en hij is, hoe kan het ook anders, het zwarte schaap van de familie. Zijn sidekick is constant irritant aanwezig door te refereren naar scènes uit Star wars. De humor is zeer flauw, de personages oppervlakkig en voor de rest worden alle clichés uit de kast getrokken die we al kennen uit andere complotfilms.
In het tweede deel worden de eerste vijf bladzijdes gebruikt om deel 1 nog eens dunnetjes over te doen. Dat is echt papierverspilling. Alain Mounier neemt in dit deel het tekenwerk over van Griffo (Werner Goelen). Helaas weet hij net zo min als Griffo de karakters vlees en bloed te geven. Van beiden heb ik het idee dat ze zich er makkelijk van af gemaakt hebben. Wat dat aangaat past het wel bij het verhaal. Empire USA: na het lezen heb je het idee dat je even snel zo’n hamburger uit dat land gegeten hebt. De (geestelijke) honger is tijdelijk gestild, maar het smaakte nergens naar.