De Codex Angélicus is een boek dat het geheim van het leven bevat. Dat boek belandt bij Ernest Devisse wiens zuster jaren geleden overleden is. Haar lichaam bevindt zich nog wel geconserveerd in zijn huis waardoor hij ongeduldig aan de slag gaat om het boek zijn geheim te ontfutselen. Ondertussen zijn in de stad al zeventien hoertjes het slachtoffer van een seriemoordenaar geworden die grote gelijkenissen vertoont met Jack the Ripper.
Hoofdpersoon is Thomas, de neef van Ernest, die speelbal is van de gebeurtenissen en heen en weer wordt geslingerd tussen nukken van zijn oom, de opdringerige bediende Henri-Désiré en de drang te willen weten wie de moordenaar is.
De tekenstijl van Mikaël Bourgouin doet bij vlagen denken aan Andreas, vooral als hij de koppen van de bepaalde hoofdpersonen tekent die scherp en puntig zijn. Zijn inkleuring speelt een belangrijke rol omdat het direct wordt ingezet om de spannende of mysterieuze fasen van het verhaal te accentueren. Zo dompelt hij de scènes die zich afspelen in een hoerenhuis grotendeels in het rood en geeft hij de pogingen van oom Ernest om zijn zuster tot leven te wekken in stemmig bruingeel weer. Het scenario heeft deze ondersteuning overigens wel nodig. De verhaalingrediënten zoals de seriemoordenaar en het tot-leven-wekken worden namelijk niet bijster origineel uitgewerkt. Scenarist Thierry Gloris blijft steken in open deuren en hanteert hoogdravende teksten om het verhaal enig cachet te geven. In plaats van een cliffhanger te presenteren, overdondert hij de lezer ook nog eens met een bombastische finale die weinig indruk maakt.