Deze strip heeft een wel heel opvallende hoofdfiguur: een biljet van E20. Het betaalmiddel gaat van hand tot hand en gunt ons op die manier een vluchtig inkijkje in de levens van de meest uiteenlopende personen: een bewaker, een somber bejaard dametje, een zakkenroller, een vreemdganger, een schoonmaakster, een bedelaar, een hoer, haar pooier en ga zo maar door. Al deze scènes zijn doordacht met elkaar verweven zoals filmregisseur Robert Altman dat deed in zijn klassieker Short cuts (1993). Het leidt uiteindelijk niet tot een alles omvattende clou, maar dat hoeft ook helemaal niet. Het auteursduo Ana Mirallès en Emilio Ruiz zet met deze fragmentarische vertelling een fraai maatschappelijk beeld neer van het leven in een Franse voorstad. Criminaliteit, hoerenloperij, geldproblemen en vreemdgaan passeren allemaal de revue. Toch is Mano en mano geen somber boek geworden. De kennismaking met de vele personages is als het bezoek aan een lokale kroeg: een gezellig samenzijn met mensen die je wellicht nooit meer terugziet. Een verfrissende leeservaring.