De in 1974 geboren mangaka Mihona Fujii debuteerde al in 1990 in Ribon original, een onlangs gestopte afsplitsing van het tijdschrift Ribon, dat als doelgroep meisjes tussen 9 en 13 jaar oud heeft. Gals! verscheen in dat blad van 1999 tot 2002 en gaat over kogals, kortgerokte Japanse meisjes die ruimzittende sokken dragen, lokken van hun haar kleuren en graag, veel en duur consumeren.
Met Gals! ging er een wereld voor me open. In Parijs had ik al opvallend veel Japanse meisjes in schotse rokjes gezien, met name in het hippe warenhuis Colette. Maar dat er een hele subcultuur achter schuilging, daar had ik geen enkele weet van. En waarschijnlijk heb ik dat nog steeds niet, want je schijnt kogals volgens Wikipedia makkelijk te kunnen verwarren met ganguro’s die er op lijken. Ganguro’s komen zijdelings ter sprake in Gals!, evenals de ganjiro’s die van de ganguro’s verschillen door de hoeveelheid uren die ze onder de zonnebank doorbrengen. Deze bewegingen onder Japanse meiden schijnen inmiddels weer over hun hoogtepunt heen te zijn.
De kogals in Gals! raken in de war van jongens, sluiten vriendschappen en belanden in gewelddadige situaties. Een enkeling dreigt zelfs naar de prostitutie af te glijden. Dat alles tegen een achtergrond van winkelcentra, een politiebureau en school. Het is een moderne manga, dus de hoofdrolspeelsters beschikken over (de inmiddels weer gedateerde) minidiscspeler en mobiele telefoon. Fujii brengt het allemaal zeer Japans in beeld en voorziet het verhaal hier en daar van persoonlijk commentaar. Soms laat ze het intermezzo ook over aan haar broer.
De snelle afwisseling van geweld, emotie en humor en het voor mij volstrekt onbekende onderwerp hebben mij aangenaam bezig gehouden. Dat terwijl ik als 40-jarige man ver buiten de doelgroep val. Geen gekke strip dus.