De Volkskrant stond aan het eind van 2008 stil bij de bangheid die er onder Nederlanders zou heersen. Bang voor de kredietcrisis, terroristen, het klimaat, onveiligheid, ziekten en nog veel meer angsthazerij. Toch heeft angst ook zeker een functie. Het is de beste remedie tegen overmoed. Misschien dat mensen daarom ook regelmatig last hebben van irreële angsten: onbestemde geluiden in een leegstaand huis, verscheurende honden, insecten die je leegzuigen, onverklaarbare geluiden in de nacht, zombies of spuiten in een ziekenhuis.
De zwart/witte animatiefilm Peur(s) du noir speelt in op dit soort nachtmerries. De met veel Franse financiële steun gemaakte film bestaat uit bijdragen van zes grafische vormgevers, striptekenaars en illustratoren, met soms hulp van een scenarist, die de donkere kanten van angst laten zien. Het zijn niet de minste tekenaars: Blutch, Charles Burns, Lorenzo Mattotti, Richard McGuire (ontwierp het affiche voor het Holland Animation Film Festival 2008), Marie Caillou en Pierre di Sciullo. Artistiek directeur is Etienne Robial.
De bijdragen van Charles Burns past helemaal bij de stijl van zijn strips: een horrorachtige vertelling over een insectenliefhebber (doet denken aan Franz Kafka's De metamorfose). Blutch (pseudoniem van de Straatsburger Christian Hincker) maakt de meest angstaanjagende indruk met zijn korte, fraai getekende animaties - zijn debuut als tekenfilmer - over een sadistische markies met een aantal agressieve honden. De visueel krachtigste animatie is van Richard McGuire die fraaie zwart/wit-effecten hanteert: een man schuilt voor de sneeuwkou in een leeg en donker landhuis. Hij loopt met kaarslicht door huis, hier en daar zie je wat details of schiet er wat door het beeld. Het geeft de film een spookachtig geheel, vooral na de scène waarin de insluiper aan de hand van een fotoalbum ziet hoe er een vloek op de familie des huizes rust.
Niet alle bijdragen zijn even sterk. De producties van Caillou (een anime over een gepest meisje), Mattotti (mooi, maar het scenario van Jerry Kramski over een moordende moeraskrokodil is matig) en de geometrische animaties van Di Sciullo beklijven minder. Op de dvd staan nog bijna drie uur extra's, waaronder een toelichting van de artistiek directeur Etienne Robial en producer Christophe Jankovic. Groot minpunt is de beroerde Nederlandse ondertiteling: onvolledig in de film en afwezig bij de extraatjes. Typisch de Franse slag.