Dit boek is een experiment: je kunt er aan twee kanten in beginnen te lezen en hebt dan het gevoel te starten met exact hetzelfde verhaal. Schijn bedriegt. De personages hebben bijna allemaal een chronische aandoening, maar in beide verhalen is dat een iets andere, waardoor hetzelfde verhaal zich ook net even anders ontwikkelt. Stripmaker Jan Vriends (Janjaap, Cowboy John) maakte dit album in opdracht van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad Nederland (kortweg de CG-Raad), die hem met dit interessante experiment opzadelde: nadat Vriends zijn verhaal had geschreven, wees de CG-Raad via loting aan enkele personages een ziekte toe uit een lijst van circa zeventig ziektes, waarna de tekenaar zijn verhaal in stripvorm uitwerkte. Het tweede verhaal is daar weer een bewerking van, waarbij wederom ziektes, maar nu andere, at random werden toegewezen aan de personages. Apart is dit experiment zeker, maar het pakt wonderwel goed uit. Vriends heeft zijn platen in essentie intact gehouden, maar sommige plaatjes hertekend of vervangen. Let bij voorbeeld op hoofdpersoon Bart die in het tweede verhaal ineens een groeistoornis blijkt te hebben en op alle plaatjes (en ook op één van de omslagen) stiekem stukken langer is getekend. Dat maakt van dit boek ook weer een aardige puzzel. De boodschap is op het eerste gezicht dat gehandicapten tegen beperkingen in het dagelijks leven aanlopen die wij als gezonde mensen niet ervaren, maar tegelijk blijken ze meer te zijn dan alleen hun ziekte of handicap. Dat komt goed tot uiting, want dit verhaal gaat primair over onzekerheid, angst en liefde. Vriends lost het project creatief en artistiek op. Dit album verdient zeker een kans, al was de auteur bij de productie ervan een beetje... eh, gehandicapt.