Ben Vrankens mannetjes en vrouwtjes zijn getekend door het harde bestaan in een gebied waar de luimen van de zee het leven bepalen. Altijd maar vechten tegen zee en wind, gaat niet zonder offers. Aanpakken en van je afslaan zorgt voor eelt op handen en koppen. Het boekje Schroot telt drie vertellingen: De luidruchtige boom, Schroot en Woeste hoogten. De luidruchtige boom begint als een kerstverhaal: een man en zijn zwangere vrouw zoeken een plekje in een herberg. Dan neemt het verhaal een tragische wending. Aankloppen voor onderdak blijkt niet zonder risico. Nog voor het jonge leven begint, eindigt het. Jaren later volgt een spookachtig vervolg. In Schroot gaat een visser, als de zee leeg is, en de werf sluit, suikerbieten verbouwen. Omdat zijn oogst mislukt, besluiten hij en zijn vrouw te emigreren naar het land van de onbeperkte mogelijkheden. Maar terwijl hij op het land werkt voor de bootkaartjes, zit zijn vrouw thuis niet stil. In een landsdeel dat zo afhankelijk is van eb en vloed, kolken ook de emoties. Het loopt uit de hand. Een vlucht als verstekeling lijkt de oplossing. Woeste hoogten, het derde avontuur, gaat over de verveling in de provincie en de gevaren van de bruisende stad. Een duivels dilemma. Wie op de ene plaats is verlangt naar de andere plek. Dat Vranken een oorspronkelijk tekenaar en verteller is, was al bekend. Voor Kustbewoners kreeg hij in 2002 de VPRO debuutprijs. Met Schroot toont Vranken opnieuw zijn meesterschap.