Na het succes van Lydie (2010) werken de Belgische scenarist Zidrou (Benoît Drousie) en de Spaanse tekenaar Jordi Lafebre opnieuw samen, dit keer aan La Mondaine, een tweeluik dat de zedenpolitie in het Parijs van de jaren 1930 tot onderwerp heeft. De jonge rechercheur Aimé Louzeau begint zijn eerste werkdag bij de Parijse zedenpolitie (La Mondaine). Hij is een witte raaf in deze nogal morsige afdeling die zich onder het motto 'Zonder vies gevoos zijn we werkloos!' bezighoudt met de meest uiteenlopende zedenzaken. Deze bewakers van de goede zeden, die zo te zien niet maandelijks een badhuis bezoeken, observeren onder meer bordelen, potloodventers en verkopers van vieze plaatjes. Daarbij gaat het gewoonlijk niet zachtzinnig toe, de heren beschikken over losse handjes. En ze zijn ook niet te beroerd om af en toe werk en hobby te combineren. Louzeau blijkt een sympathieke politieman die nog bij zijn moeder woont. Samen zijn ze getekend door een voorval uit het verleden. Aimé is namelijk geboren uit een verhouding van zijn moeder met een pastoor, in het katholieke Frankrijk van voor de oorlog een ongehoord schandaal. Reden genoeg om vanuit het zuidelijke Nïmes naar het anonieme Parijs te vertrekken. De doortimmerde verhaallijn van Zidrou wordt sfeervol en met veel oog voor detail in beeld gebracht door tekenaar Lafebre. La Mondaine geeft een mooi beeld van het vooroorlogse Parijs.