Spiegelingen is een conceptdrieluik met als hoofdpersonen de auteur Honoré de Balzac, de cineast Henri-Georges Clouzot en scenariste Valérie Mangin zelf. Spiegelingen 1 voert de lezer naar het negentiende-eeuwse Parijs waar de beroemde schrijver De Balzac onderwerp van handeling is. De auteur heeft op zijn 32e veel succes met zijn romans. Deze worden zelfs voorgepubliceerd in La Revue de Paris, een veelgelezen dagblad. Geen vuiltje aan de lucht dus, tot hij op een dag niet zijn eigen vervolgverhaal afgedrukt ziet, maar in plaats daarvan een eerste aflevering van zijn biografie. Een weinig flatteuze levensbeschrijving die, net zoals zijn eigen boeken, zijn milieu en omgeving tot in details prijsgeeft. Ondanks de vele intieme en schokkende bijzonderheden heeft Honoré deze teksten echter niet zelf geschreven. Spiegelingen 1 combineert een intelligent scenario van Valérie Mangin met subliem tekenwerk van Griffo, met wie ze vroeger al samenwerkte aan het tweeluik Klein Mirakel. In Spiegelingen 2 speelt de cineast Henri-Georges Clouzot de hoofdrol. Na de bevrijding van Frankrijk wordt Clouzot schuldig bevonden aan collaboratie en is het hem verboden ooit nog een film te maken. Na steunbetuigingen van onder anderen Jean Cocteau en Jean-Paul Sartre wordt deze straf na twee jaar opgeheven. Het verhaal begint met de première van Clouzots nieuwste film Le Mystère Balzac (het verhaal van Spiegelingen 1). De opnames van deze rolprent gaan niet van een leien dakje. Niet alleen snuift zijn hoofdrolspeelster Suzy coke, ook is de financiering van de film geen zuivere koffie. Maar het ergste is dat er steeds extra scènes in de film sluipen en die zijn niet van de hand van Clouzot. De structurele overeenkomsten met deel één zijn evident. Mangin weet het klimaat van de late jaren veertig goed te vangen en daarnaast een geloofwaardig portret van regisseur Clouzot te schetsen. Doodzonde is wel het lelijke tekenwerk van Loïc Malnati. Spiegelingen 3 ten slotte verhaalt over de totstandkoming van dit drieluik. De ongelukkige stripfan Valérie denkt aan toeval als ze in de boekhandel een beeldverhaal, over de schrijver De Balzac, aantreft van de hand van een naamgenote. Kort daarna wordt dit album uit haar studentenkamer ontvreemd. Bij nader inzien blijkt dit verhaal nergens bekend. Kennelijk is zij de enige die het ooit in handen heeft gehad! Vijf jaar later stuit ze op deel twee, maar voor ze dit kan afrekenen is het alweer foetsie. En natuurlijk staat ook dit album nergens geregistreerd. Dit is het uitgangspunt van een magisch-realistische geschiedenis waarin Mangin de lezer een inkijk geeft in haar leven en waarin allerlei bruggen worden geslagen naar de voorgaande twee delen. Het blijft echter een matig verhaal met een veel te hoogdravend einde. De weinig tot de verbeelding sprekende, 'fotografische' illustraties zijn van de hand van haar echtgenoot Denis Bajram, bekend van de serie Universal War One. Kortom, het slotdeel van Spiegelingen is een niet zo'n vrolijk besluit van deze serie die zo veelbelovend begon.